Saturday, October 11, 2008

ಒಂದೆರಡು ತುಕಡಾ

*** 1 ***

ತೋಯ್ದ ಎದೆಯ

ಬಿಸಿಯುಸಿರಿಂದ ಆರಿಸುವಾಗ

ತೋಯ್ದಿದ್ಯಾಕೆ?

ಅವ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ

ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅವಳೂ.

ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು ಎದೆ ಮಾತ್ರ

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ...


ತೋಯಿಸಿದ್ಯಾಕೆ?


*** 2 ***

ಇನ್ನೇನು ಅವಳು

ಹೊರಟೇ ಹೋಗ್ತಾಳೆ

ತನಗ್ಯಾರಿನ್ನು?

ಹಣೆಗೆ ಕೈಹಚ್ಚಿ

ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಕುಳಿತವನಿಗೆ

ನೆನಪಾದದ್ದು ಕತ್ತಲಾದಾಗ-

ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವಳು!



4 comments:

Jayadeva said...

Nice poem..very true !!

sunaath said...

ಸುಭಾನ್ ಅಲ್ಲಾ!

ರಾಘು ತೆಳಗಡಿ said...

ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ದಿನ......! ಕತ್ತಲಾದ್ ಮೇಲಾದ್ರು ಕೇಳಿದ "ನಲ್ಲ"!

shivu K said...

ಅನುಭವದ ಮಾತು ಹೇಳ್ತಿರಲ್ರೀ ಮೇಡಮ್, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

ಶಿವು.ಕೆ