Wednesday, October 22, 2008

ತುಕಡಾ

*** 1 ***

ನೆತ್ತಿ ನೇವರಿಸಿದರೆ

ನೋಡುವುದ್ಯಾಕೆ ನೆಲ?

ಹಂಬಲಿಸಬೇಡ

ಅವಳ

ಮಡಿಲ.

ಒಡಲ.

ಒರೆಸಬಲ್ಲೆ

ಕಣ್ಣೀರ

ತೋಯಿಸಬಲ್ಲೆ

ತುಟಿಯ


*** 2 ***



ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು

ತಲೆಬಾಗಿ

ಅಮ್ಮ.

ಅಲುಗಾಡದೇ

ಒಂದಿನಿತೂ ಮುಗಿಲಿಗೆ

ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತ

ಸಾಲು-ಸಾಲು ಮರಗಳ

ಧ್ಯೇನಿಸುತ್ತಿತ್ತು

ಮಗು.



*** 3 ***



ದೂಡಿ ಕತ್ತಲ

ಚೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ಬೆಳಕು

ಹಮ್ಮು

ಪ್ರಣತೆಗೆ.

ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ ಮೈ

ದೀಪ ನಗಿಸುವ

ಕಾಯಕ

ಬತ್ತಿಗೆ. ಎಣ್ಣೆಗೆ.

2 comments:

shreedevi kalasad said...
This comment has been removed by the author.
shivu K said...

ಮೂರನೇ ಕವನದಲ್ಲಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಮುಗ್ದತೆಗಳೆರಡು ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಇಣುಕಿವೆ.
ಶಿವು.ಕೆ