Wednesday, February 16, 2011

ಸಿಗರೇಟು ಕಿಡಿಗಳ ಬಿನ್ನಹ

ಮೇಲ್‌ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ
ಮಿಣುಕುಗಳು ನಾವು-
ಹಾರದ ರಾತ್ರಿಗಳೇ ಇಲ್ಲ.

’ಬಿಳಿಕೊಳವೆಯಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿ
ನಗಿಸುತ್ತ ತುದಿಯಲಿ
ಬೀದಿಗೆ ತೂರುವ
ಗಮ್ಮತ್ತಿನವರು ಕಪ್ಪು ಗಾಜು
ಏರಿಸಿ ಮಾಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಿಡಿದೀತೆ? ಸುಟ್ಟೀತೆ?
ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ತಿರುಗಿ...’
ಇದಲ್ಲವೆ ತಕರಾರು ನಿಮ್ಮದು?

ಆದರೆ ಈ ದಿನವಾದರೂ ನೀವು
ಮಾತು ಕೇಳಲೇಬೇಕು ನಮ್ಮವೆರಡು;
ಸೇತುವೆಯ ಕೆಳಗಿನವರಿಗೆ
ನಮ್ಮ ದನಿಯಂತೂ ನಿಲುಕದು,
ಇನ್ನು ತಾಕೀತೇ ಉಸಿರು?
ನನಸ ಮಾತು ಬಿಡು,
ಕನಸ ನಿದ್ದೆಗೂ ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಲಾಗದ
ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಯ ನಮ್ಮದು.

ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಗಾಬರಿಗೆ,
ನೆತ್ತಿಯ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ ನಾವೇ.
ನಿಸ್ಸಹಾಯಕರು, ಗಾಳಿ ಬಂದೆಡೆ
ತೂರುಹಾದಿ ಹಿಡಿದು-
ಮಣ್ಣೊಳಗೆ ಒಂದಾಗದವರು.

ಆದರೂ ನಾವು ಋಣಿ
ಹುಟ್ಟಿಸಿದವರಿಗೇ,
ಕ್ಷಣದ ಬದುಕು ನೀಡಿದವರಿಗೆ.
ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ

’ಮಿಣುಕೆಂದು ಮುರಿಯದಿರಿ ಮೂಗು
ಬಿಳಿ ಕೊಳವೆಯಲ್ಲ, ಬೆಳ್ಳಿ ಕೊಳವದು
ನಮ್ಮ ಹುಟ್ಟೂರು,
ಕರುಳ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ ಬಳ್ಳಿಯ
ಮುರುಟದ ಮಹಾನುಭಾವರು ಅವರು.
ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ಕರ್ತವ್ಯ,
ಕರ್ಮ ನಿಮ್ಮದು-
ಬದುಕು ಸ್ವತಂತ್ರ.
ಮುಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿದ
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಿಗೆ ನಮೋನ್ನಮಃ’

-ಶ್ರೀದೇವಿ ಕಳಸದ