Wednesday, February 16, 2011

ಸಿಗರೇಟು ಕಿಡಿಗಳ ಬಿನ್ನಹ

ಮೇಲ್‌ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ
ಮಿಣುಕುಗಳು ನಾವು-
ಹಾರದ ರಾತ್ರಿಗಳೇ ಇಲ್ಲ.

’ಬಿಳಿಕೊಳವೆಯಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿ
ನಗಿಸುತ್ತ ತುದಿಯಲಿ
ಬೀದಿಗೆ ತೂರುವ
ಗಮ್ಮತ್ತಿನವರು ಕಪ್ಪು ಗಾಜು
ಏರಿಸಿ ಮಾಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಿಡಿದೀತೆ? ಸುಟ್ಟೀತೆ?
ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ತಿರುಗಿ...’
ಇದಲ್ಲವೆ ತಕರಾರು ನಿಮ್ಮದು?

ಆದರೆ ಈ ದಿನವಾದರೂ ನೀವು
ಮಾತು ಕೇಳಲೇಬೇಕು ನಮ್ಮವೆರಡು;
ಸೇತುವೆಯ ಕೆಳಗಿನವರಿಗೆ
ನಮ್ಮ ದನಿಯಂತೂ ನಿಲುಕದು,
ಇನ್ನು ತಾಕೀತೇ ಉಸಿರು?
ನನಸ ಮಾತು ಬಿಡು,
ಕನಸ ನಿದ್ದೆಗೂ ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಲಾಗದ
ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಯ ನಮ್ಮದು.

ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಗಾಬರಿಗೆ,
ನೆತ್ತಿಯ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ ನಾವೇ.
ನಿಸ್ಸಹಾಯಕರು, ಗಾಳಿ ಬಂದೆಡೆ
ತೂರುಹಾದಿ ಹಿಡಿದು-
ಮಣ್ಣೊಳಗೆ ಒಂದಾಗದವರು.

ಆದರೂ ನಾವು ಋಣಿ
ಹುಟ್ಟಿಸಿದವರಿಗೇ,
ಕ್ಷಣದ ಬದುಕು ನೀಡಿದವರಿಗೆ.
ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ

’ಮಿಣುಕೆಂದು ಮುರಿಯದಿರಿ ಮೂಗು
ಬಿಳಿ ಕೊಳವೆಯಲ್ಲ, ಬೆಳ್ಳಿ ಕೊಳವದು
ನಮ್ಮ ಹುಟ್ಟೂರು,
ಕರುಳ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ ಬಳ್ಳಿಯ
ಮುರುಟದ ಮಹಾನುಭಾವರು ಅವರು.
ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ಕರ್ತವ್ಯ,
ಕರ್ಮ ನಿಮ್ಮದು-
ಬದುಕು ಸ್ವತಂತ್ರ.
ಮುಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿದ
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಿಗೆ ನಮೋನ್ನಮಃ’

-ಶ್ರೀದೇವಿ ಕಳಸದ

5 comments:

sunaath said...

ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿದ ಕವನವಿದು.

umesh desai said...

sreedevi, honestly not understtod full context..but words and composition are too good

Sitaram said...

ಹಾಡಾಗದಿದ್ದರೂ ಇವು ಚಂದದ ಸಾಲುಗಳು,
ಓದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಖುಷಿಯಿದೆ
ಹಾಗೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ
http://saaladasaalugalu.wordpress.com/

ಮನಮುಕ್ತಾ said...

chennaagide.... cigarette kidigalu helida salugalu..

ಆಲಾಪಿನಿ said...

thanks all of u