ಅಲ್ಲ ಮಾಯಾವಿಯೇ?

ನಿನ್ನೆಯ ನೆನಪಿಲ್ಲ
ಸುಳಿವಿಲ್ಲ ನಾಳೆಯದು
ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ವರ್ತಮಾನ ಚಿತ್ರ
ಎದುರಾದ ಗಳಿಗೆಯತ್ತಲಷ್ಟೇ ಚಿತ್ತ.

ತೋಯ್ದರೂ ಕಣ್ಣಂಚ
ಮಿಂಚಿದರೂ ಇಂಚು ಕಣ್ಣ
ಕಂಡವರ ಕಣ್ಣೊಳಗೇ.

ಕತ್ತಲೆಯ ಬೆನ್ನಿಗೆ
ಬೆಳಗ ತಂತಿ ಎಳೆದು
ಐಕ್ಯ ಸ್ವರದೊಳಗೆ;
ಕಾವು ಬೇಡದ
ಹದವರಿದ ನಾದವದು
ಕಾಣದೆದೆಯೊಳಗೆ
ಜೀವಬಂಧಿ.

ತಿಳಿಮುಗಿಲ ಮಡಿಲಲಿ
ಮೈಮುರಿದ ಬೆಳ್ಮೋಡಕೆ
ರಾಗವದು ಸಂಜೆಗೆ;
ನೀರಲ್ಲ ಕದಡಲು
ಅಬ್ಬರಿಸಲು ಕಡಲಲ್ಲ
ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ
ಇನಿಯನ ಕಣ್ಣಂತೂ.

ನೆತ್ತಿ ಅಡವಿಟ್ಟು,
ತೊಡೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು
ಎದೆ ಹರಡಿ
ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸದ
ಕನ್ನಡಿಯದು;
ಅಲ್ಲ ಮಾಯಾವಿ

ಮೂರೂ ಹೊತ್ತು
ಇದರದೇ ಚಿಂತೆ
ನಿಂತಿಲ್ಲ ಉಸಿರು
ಬಾಡಿಲ್ಲ ಹಸಿರು
ಒಣ ಸೌದೆಯೊಳಗೂ
ಹೊತ್ತಿಲ್ಲ ಚಿತೆ.

ಊರಾಚೆ ಬಿಟ್ಟ
ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನೆಯತ್ತ
ಮನದತ್ತ,
ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು
ಮೇಲಕ್ಕೆ ತೇಲಿ
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ತ್ರಿಶಂಕುವಾಗಿ
ಬದುಕಿಲ್ಲ, ಸತ್ತಿಲ್ಲ
ದೆವ್ವವೂ ಆಗಿಲ್ಲ

ಹೌದು ಮಾಯಾವಿಯೇ.

-ಶ್ರೀದೇವಿ ಕಳಸದ