ಪ್ರತಿಧ್ವ-ನೀ

ಇಲ್ಲ ಕಣೋ, ಮಳೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಈ ರಾತ್ರಿ.

ಅದೊಂದು ಗರ್ಭಕಟ್ಟಿದ ಹುಸಿಮೋಡ.

ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಹನಿದರೂ

ಹಸೆಯ ಪಸೆಯಷ್ಟೇ.

ನೆಲ, ಗೋಡೆ,

ಕಿಟಕಿ-ಬಾಗಿಲು, ರೈಲು ಕಂಬಿಗಳು

ತೇಲುವ, ಹಾರುವ ಮರದ-

ದಿಮ್ಮಿಗಳಿಗೆ, ತಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ
ಕಿವಿಯಿಡು ಒಮ್ಮೆ?

ಗದ್ದ ತಾಕುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ-

ಗದ್ದಲವೂ.

ಆ ಗದ್ದಲೊಳಗೆ ಕುದ್ದ ಕಾವನ್ನೆಲ್ಲ

ಕದ್ದ ಅವ ಬಿತ್ತಿದ್ದಾನೆ,
ಬಟ್ಟಲೊಳಗೆ ಕಾಳ-
’ಕಾಳ’ಬೆಳಕ.
ಕಳೆದುಕೊಂಡವರೇ ಮರೆತಾಗ ಲೆಕ್ಕ,
ಕದ್ದವನಿಗೇಕೆ ಖಾತೆಪುಸ್ತಕ ಚಿಂತೆ.
ಅಂಚು ಮೀರಿದ ಅವನ
ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕುಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ
ರೆಪ್ಪೆಗುಂಟ ನೀರ್‌ಮಣಿ
ಮಾಲೆ...

ಅರೆ, ಅದು ದಾರವಿಲ್ಲದ ಮಾಲೆ!
ಬೆರಳಂಚಿಗಿಟ್ಟು ಹೋದವ,
ಹೊರಟೇ ಹೋದ-
ಮತ್ತೆ ಬರಲು.
ಹೋಗುವಾಗ ಹೇಳಿದ್ದು ಅವ-
ನೀ ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿಬಿಡು;
’ಕಾವಿಗೆ ಬಸಿದ ಎಸರಷ್ಟೇ ಕಣೆ ಅದು-

ಬೆಸೆದದ್ದಲ್ಲ ಉಸಿರ ಲಯಕ್ಕೆ..’

ಅಬ್ಬಾ! ಎಂಥ ಧ್ವನಿಯೋ ಅವನದು..

ಹಾಂ... ಧ್ವನಿ.

ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ, ತಿಧ್ವನಿ, ಧ್ವನಿ, ನೀ.

-ಶ್ರೀದೇವಿ ಕಳಸದ