Tuesday, April 3, 2012

ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾ?

ನಿಂತಿತು ಮಳೆಯಂತೆ ಅವನ ಮಾತು.

ನಾವು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೀವಲ್ಲ? ಅಂದ
ನಿನಗೆ ಸರಿ. ನಮಗೆ ಹೇಗೆ? ಅಂದೆ
ಸುಮ್ಮನಾದ; ನಾನೂ.

ಬಾಗಿಲ ಅಗಳಿ ತೆಗೆದೆ

ಉರುಳಿತು ಉಳಿದ ಹನಿಯೊಂದು ಹಣೆಮೇಲೆ
ಸವರಿದೆ. ಬೆರಳತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಕಿತದು.
ಬಂದವು ಮಾತೂ ಅದಕ್ಕೆ; ’ಅವ ಹೇಳಿದ್ದು ಖರೆ ಕಣೆ. ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ ನೀವಿಬ್ಬರೂ’

ನಾನೀಗ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ

ಮೊಗ್ಗು ಬಿರಿಯುವ ಹೊತ್ತು.
ಮಲ್ಲಿಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿತು; ’ಆಲಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಇದ್ದಿತಲ್ಲವೇನೇ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ?’

ಕತ್ತೆತ್ತಿದರೆ ಕತ್ತಲ ಚಾಪೆ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮುಸಿಮುಸಿ; ’ಒಪ್ಪಿಕೋ ಅವ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ; ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೀರಿ’

ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದೆ
ಒಡೆದ ವಡ್ಡಿಗೂ, ಹರಿದ ನೀರಿಗೂ
ಸಾಕ್ಷಿ ಬೆಳಕು.

-ಶ್ರೀದೇವಿ ಕಳಸದ

3 comments:

Badarinath Palavalli said...

ನೀವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ಆತ ನುಡಿದಂತೆ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಖಂಡಿತ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದಿರಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಂತಹ ಬರಹ ಎಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು?

ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ.

sunaath said...

ಭಾವದ ಒಡ್ಡು ಒಡೆದದ್ದನ್ನು ಕವನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಖುಶಿ ನಿಮಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿರಲಿ.

ರಾಧಿಕಾ ವಿಟ್ಲ said...

ಹೇ ಶ್ರೀ, ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ ಸಾಲುಗಳು. ಖುಷಿಯಾಯ್ತು :)