Thursday, January 24, 2013

ನಿನ್ನ ಬೆರಳ ಕತ್ತರಸ್ತೀನಿ ಬಾ

ಓಟ 3


ಅಂದಹಂಗ ನಮ್ಮನಿಯೊಳಗ ಆವಾಗಾವಾಗ ನಾಮಕರಣ ಸಂಭ್ರಮ ನಡೀತಿತ್ತು. ಸಾಲಿ ಬಿಟ್ಟಕೂಡ್ಲೇ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಲುಂಗಿ ತುಗೊಂಡು ಎರಡು ತುದೀನ್ನಾ ನಾ ಹಿಡ್ಕೋತಿದ್ದೆ. ಇನ್ನೆರಡು ತುದೀನ್ನಾ ಈಟಿದ್ದ ತಂಗಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಕುರ್ಚಿ ಮ್ಯಾಲೆ ಹತ್ತಿ ನಿಲ್ತಿದ್ಲು. ಜುರ್‌ಜುರ್‌ ಅಂತ ಹಾಲು ಹೀರ್‍ಕೋತ, ನಾ...ನೀ... ಅಂತ ಒಂದರ ಮ್ಯಾಲೆ ಒಂದು ಏರಿ ಹಾಲು ಕುಡೀತಿದ್ದ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಗೋಳನ್ನು ತಂದು ಲುಂಗಿತೊಟ್ಟಲಿನ್ಯಾಗ ಹಾಕಿಬಿಡ್ತಿದ್ದ ತಮ್ಮಾ. ಮೂರುನಾಲ್ಕು ದಿನದ ಮರಿಗೋಳು. ಅರ್ಧಂಬರ್ಧಾ ಕಣ್ಣು ತಕ್ಕೋಂಡು ಮಿಹಿಹಿಹಿಯಾಂವ್‌, ಮಿಹಿಯಾಂವ್‌, ಅನ್ಕೊಂಡು ಅಂಜ್ಕೋಂಡ್‌ಬಿಡೋವು. ಒಂದೊಂದನ್ನ ಕೈಯೊಳಗ ಎತ್ತಿ ಏನೇನೋ ಹೆಸರಿಟ್ಟು, ಅವುಗಳ ಕಿವಿ ಹತ್ರ ಕುಟ್‌ಕುಡರ್‌ರ್‌ರ್‌ ಅಂತ ಕೂಗ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ತಂಗಿ, ತಮ್ಮ ನನ್ನ ಬೆನ್ನು ದಬದಬ ಬಡೀತಿದ್ರು. ಹಿಂಗ ಆ ನಾಲ್ಕೂ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಗೋಳಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟಮ್ಯಾಲೆ, ಅಯ್ಯೋ, ಲಿಲ್ಲಿ.... ಈ ಮರಿಗೆ ಹೆಸರೇನ್‌ ಇಟ್ಟಿದ್ವಿ? ಆ ಮರಿಗೆ ಹೆಸರೇನ್‌ ಇಟ್ಟಿದ್ವ್ಯಾ ಅಂತ ತಂಗಿಗೆ ಕೇಳ್ಕೋತ ಕನ್‌ಫ್ಯೂಸ್‌ ಮಾಡ್ಕೊಂಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. 

ಆಮೇಲೆ ಏನೇನೋ ಉಲ್ಟಾಪುಲ್ಟಾ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ಜೋಜೋ ಅಂತ ಜೋಗುಳ ಹಾಡಿಬಿಡ್ತಿದ್ವಿ. ಮರಿಗೋಳು ಹಗೂರ್‍ಕ ಮ್ಯಾಲ ಏರಾಕ್‌ ನೋಡ್ತಿದ್ವು. ಏಯ್‌ ಸುಮ್ನಿರ್‌ರಿ ಎಲ್ಲಾರೂ... ಅಂತ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಲಗಿಸ್ತಿದ್ವಿ. ಹಂಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಾರದು... ಸುಮ್ನಿರ್‍ರಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದಷ್ಟೂ ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಮಿಹಿಹಿಹಿಯಾಂವ್‌ ಮಿಹಿಹಿಹಿಯಾಂವ್‌ ಒದರಿದ್ದ ಒದರಿದ್ದು. ಅಷ್ಟ ಅಲ್ಲಾ... ಹೆದರಿಕಿಗೆ ಚೂಪುಗುರಿನಿಂದ ಹರ್‍ಕೊಂಬಿಡೋವು. ಮುಂಗೈ ಮ್ಯಾಲೆ ತೆಳ್ಳಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಿಳಿಗೆರೆಗೋಳು ಮತ್ತದರ ನಡುವ ಸಣ್ಣೂಸಣ್ಣೂ ಕಂಡೂಕಾಣದಂತಾ ರಕ್ತದಚುಕ್ಕಿಗೋಳು. ಚುರುಚುರು ಅಂತಿದ್ರೂ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸ್ಕೊಂಡ್ಹಂಗ ಮಾಡ್ಕೋತ ತೊಟ್ಟಲಲುಂಗಿ ತೂಗಿದ್ದಾ ತೂಗಿದ್ದ.

ಅಪ್ಪಾಜಿ, ಅವ್ವ ಸಾಲಿಂದ ಬರೋತನಕ ಈ ಸಂಭ್ರಮ ಕಂಟಿನ್ಯೂ. ಅಪ್ಪಾಜಿ ಅಂಗಳದೊಳಗ ಕಾಲಿಟ್ರು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದದ್ದ ತಡ. ಅವರ ಇಪ್ಪತ್ತೂ ಹೆಜ್ಜಿಗೋಳು ಮನಿಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬರೂದ್ರಾಗ ದುಡುದುಡು ಅಂತ ಅಡುಗಿ ಮನಿಯೊಳಗ ಇದ್ದ ಪಾರ್ಲೆಜಿ ರಟ್ಟಿನ ಡಬ್ಬಿ ಕಡೆ ಓಡಿಬಿಡ್ರಿದ್ವಿ. ಅದರೊಳಗ ನಮ್‌ ಬೆಕ್ಕವ್ವಾ ಮ್ಯಾವ್‌ ಮ್ಯಾವ್‌ ಅನ್ಲಾರ್‍ದ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟ್‌ ದೊಡ್ಡೂ ದೊಡ್ಡೂ ಕಣ್‌ ಮಾಡ್ಕೋತ ಕೂತಿರ್‍ತಿದ್ಲು. ಹಾಲ ಕುಡ್ಯೂ ನನ್ನ ಮರಿಗೋಳ್ನ್‌ ಬಿಡಿಸಿ, ಎತ್ಕೋಂಡ್‌ ಹೋಗ್ಯಾರಲ್ಲಾ... ಅಂತ ಅದಕ್ಕ ಸಿಟ್‌ ಬರ್‍ತಿತ್ತೋ ಏನೋ..., ಆದ್ರೂ ತುಟಿ ಪಿಟಕ್‌ ಅನ್ನದ ಕಿವಿ ನಿಗರಿಸಿಕೊಂಡು ಗೋಣ ಎತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮರಿಗಾಗಿ ಕಾಯ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತೀ ಸಲ ಮರಿ ಹಾಕಿದಾಗ ನಾವು ಹಿಂಗ ಆಟಾ ಆಡಿ ಮತ್ತ ವಾಪಸ್‌ ಅಕಿಕಡೆ ಬಿಡ್ತೀವಿ ಅನ್ನೂದು ಖಾತ್ರಿ ಇತ್ತು. ಹಿಂಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬೆಕ್ಕವ್ವ ಮತ್ತ ನಮ್ಮ ನಡುವ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಅಂಡರ್‌ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿಂಗ್‌ ಬೆಳದಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. 

ಅಪ್ಪಾಜಿ ಒಳಗ ಬರ್‍ತಿದ್ದ ಹಂಗ.... ನಾ.. ನೀ ಅಂತ, ಒಬ್ರು ಬಚ್ಚಲ ಮನೀಗೆ ಓಡೀದ್ರ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಿತ್ಲಕ್ಕ... ಕೈಕಾಲು ಮುಖ ತೊಳ್ಕೋಳ್ಳಾಕ ಅವಸ್ರಾ.  ಆ ಅವಸರಕ್ಕ ಅಂಗಿ ಮ್ಯಾಲೆಲ್ಲ ನೀರು ಚಲ್ಕೊಂಡು, ಬಚ್ಚಲಮನಿ ಮುಂದ ಹಾಕಿದ ಮ್ಯಾಟ್‌ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ನೀರು ಬೀಳ್ಸಿ, ಮೂಗೊಳಗ, ಕಣ್ಣೋಳಗ ನೀರು ಹೋಗಿ, ಅಕ್ಷಿ ಅನ್ಕೋತ... ಚುರುಮುರಿ ವಗ್ಗರಣಿ ಹಾಕ್ಕೋತ ನಿಲ್ತಿದ್ದ ಅವ್ವನ ಸೆರಗ ಜಕ್ಕೊಂಡು ಮುಖ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ತಿದ್ವಿ. ಆಮ್ಯಾಲ ದೇವರ ಗೂಡಿನೊಳಗ ಉದ್ದೂದ್ಕ ನಿಂತ, ಕುಂತ ದೇವರಗೋಳ್ನ, ಮೂಲೇಲಿ ಕುಂಕುಮ ಹಚ್ಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿನ್ನಾ, ಪಟಕ್ನ್‌ ಸೈಡ್‌ಗಣ್ಣೀಲೆ ನೋಡಿದ್ಹಂಗ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಕೈಮುಕ್ಕೋಂಡ್‌ ಹಂಗ ನಿಂತಿರಬೇಕಾದ್ರ ಶಾಂತೀಲೇ ಉರೀತಿದ್ದ ದೀಪದ ದೃಷ್ಟಿಕಡೆ ಹೊರಳತಿತ್ತು. ಅದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ... ದೀಪ ನೋಡ್ತಿದ್ಹಂಗ ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಖುಷಿ, ಅದುವರೆಗೂ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಬಂದ್ರು ಅನ್ನೂ ಹೆದರಿಕಿಗೆ ದಡಬಡ ಅಂತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ. ಆಮೇಲೆ ಪುಸ್ತಕ, ನೋಟ್‌ಬುಕ್ಕಾ ಅನ್ಕೋತ, ಚುರುಮುರಿ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕ್ಕೋತ ಓಡಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದುಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. 

ಮರಿಗೋಳು ಚುಲೋತ್ನಂಗ್‌ ಹರ್‍ಕೊಳ್ಳೋದಕ್‌ ಶುರು ಮಾಡೋತನಕಾನೂ ಈ ತೊಟ್ಟಿಲಲುಂಗಿಯಾಟ ಇರೂದನ. ಒಂದಿನಾ ಏನಾತಂದ್ರ, ಹಿಂಗ ಆಟಾ ಆಡ್ಕೋತ ಇವತ್ತು ಬರೀ ತೊಟ್ಟಲಾಗ್‌ ಹಾಕೂದ್‌ ಬೇಡ. ಮರಿಗೋಳಿಗೆ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡೂಣು, ಆಮೇಲೆ ತೊಟ್ಲಾಗ್ ಹಾಕೂಣು ಅಂತ ತಂಗಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅದಕ್‌ ಆಕಿ ಭಾರೀ ಖುಷೀಲೆ, ಕನ್ನಡಿ ಹತ್ರ ಓಡಿದ್ಲು. ಸ್ಟೂಲ್‌ ಇಟ್ಕೊಂಡು, ಕಾಡಿಗೆ, ಪೌಡರ್‌, ಬಾಚಣಿಕೆ, ಕೊಬ್ಬರಿ ಎಣ್ಣೆ, ಟಿಕಳಿ ಪ್ಯಾಕೇಟ್‌ ಎಲ್ಲಾ ಫ್ರಾಕಿನ ಉಡಿಯೊಳಗ ತುಂಬ್ಕೋಂಡ್‌ ಬಂದ್ಲು. ನಾ ಕೆಳಗ ಕೂತು ತೊಡಿಯೊಳಗ ಒಂದು ಮರೀನ್ನಾ ಅಂಗಾತ ಮಲಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಅದರ ಮುಂಗಾಲು ಹಿಂಗಾಲುಗಳ್ನಾ ಗಟ್ಟಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡೆ. ತಂಗಿ ಅದರ ಕುತ್ತಿಗಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್ಲು. ಒಂದ್‌ ಬಟ್‌ ಎಣ್ಣಿಯಿಂದ ಅದರ ತಲಿ ಸವರ್‍ದೆ. ಪಚ್ ಅಂತ ಕೂತ ಇಟೀಟ ಬಿಳಿಬಿಳಿ ಕೂದಲಾ ಬಾಚಿ ನಡಕ್‌ ಬೈತಲಿ ತೆಗ್ದೆ. ಆಮ್ಯಾಲ ಗಲ್ಲಕ್ಕ ಇನ್ನೇನ್‌ ಪೌಡರ್‌ ಹಚ್ಚಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮ್ಯಾಹ್‌ಹ್‌... ಅಂದಿದ್ದನ್ನ ಕಾಲು ಬಿಡಿಸ್ಕೊಂಡು ಜಿಗಿಯಾಕ್‌ ನೋಡ್ತು. ಗಟ್ಟಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕ ಛುಲೋತ್ನಂಗ್‌ ಚೂರ್‍ಕೊಂಬಿಡ್ತು. ಒಂದೆರಡು ದಟ್ಟ ಬಿಳಿಗಿರಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ ರಕ್ತ ಚುಕ್ಕಿ ಕಾಣಿಸ್ಕೊಂಡ್ವು. ಉರೀತಿದ್ರೂ ಅರ್ಧಕ್ಕ ಬಿಡೂಹಂಗಿಲ್ಲಾ. ಕಾಡಿಗಿ ಡಬ್ಬಿ ತಗೊಂಡೆ. ಮುಚ್ಚಳಾ ತೆಗೀಯಾ ಲಿಲ್ಲಿ ಅಂದೆ. ತುದಿಗಾಲ್‌ಲೇ ಕುಂತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡ್ತಿದ್ದ ಆಕಿ, ಅಕ್ಕಾ, ಈಗsss ಹಚ್ಚಬ್ಯಾಡಾ, ದೀಪದ ಕಡ್ಡಿ ತಗೊಂಬರ್‍ತೀನಿ ಅಂತ ಹೋದ್ಲು. ಕಡ್ಡಿ ತರ್‍ತೀನಿ ಅಂದಾಕಿ, ಕಡ್ಡಿಪೆಟ್ಟಿಗಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್‌ ಬಂದ್ಲು. ಕಡ್ಡಿಗೆ ಕಾಡಿಗಿ ಹಚ್ಚಿ, "ಅಕ್ಕಾ ತುಗೋ ಈಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಚ್ಚು’ ಅಂದ್ಲು. ಕಣ್ಣ ಹತ್ರ ಕಡ್ಡಿ ತಗೊಂಡ್‌ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಂಗ ಗಟ್ಯಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಕೊಂಬಿಡೂದು ಮರಿ. ಹಿಂಗ ನಾಲ್ಕೈದು ಸಲ ಆತು. ಕೈಯ್ಯಾಗ ಬ್ಯಾರೆ ಉಗುರಿಂದ ಕುರುಕುರು ಮಾಡಾಕ್‌ ಹತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಲಿಲ್ಲಿ, "ಅಕ್ಕಾ ನಾ ಕಣ್ಣು ಅಗಲಿಸ್ತೀನಿ ಅದರ್‍ದು ನೀ ಹಚ್ಚು" ಅಂದ್ಲು. ಆಯ್ತು ಅಂತ ಪಟಕ್ನ್‌ ಎರಡೂ ಕಣ್ಣೀಗೆ ಕಾಡಿಗಿ ಹಚ್ಚಿಬಿಟ್ವಿ. ಯಪ್ಪಾ! ಏನ್‌ ವಿಜಯೋತ್ಸವಾಆಆಆಆ ನೋಡಬೇಕು ಅದನ್ನಾ. 

ಪಾಪ ಮರಿ ಕಣ್ಣಾಗ ನೀರಬಂದ್ಬಿಟ್ವು. ಆದರೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ, ಸಣ್ಣದೊಂದು ಟಿಕಳಿ ಹಚ್ಚಿದ್ಲು ತಂಗಿ ಅದಕ್ಕ. ಐ ಅಕ್ಕಾ ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗಿ ಪಾಪುಗತೆ ಕಾಣಾತೇತಲ್ಲಾ? ಅಂತ ಚಪ್ಪಾಳಿ ಬಡಬಡದು ಜಿಗಜಿಗದು ನಕ್ಳು. ಇನ್ನೇನ್‌ ಮಾಡೋದುಳೀತು.... "ಹಾಂ! ಅಕ್ಕಾ, ಹಿರೇಬಾಗೇವಾಡಿ ದರಗಾ ಜಾತ್ರಿಯೊಳಗ ದೊಡ್ಡವ್ವ ಕೊಡ್ಸಿದ್ದ ಬಳಿ ಇದಕ್ಕ ಹಾಕೂಣು?” ಅಂದ್ಲು. ಹೂಂ... ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹಗೂರ್‍ಕ ಬಳಿ ಹಾಕಬೇಕು ಅನ್ನೂದ್ರಾಗ್‌, ಮುಂಗಾಲಿಂದ ಆ ಬಳಿ ಹಾಕೂದನ್ನ ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಳ್ಳೂದು. ಹಂಗೂ ಹಿಂಗೂ ಮಾಡಿ ಕುತ್ತಿಗಿಗೆ ಬಳಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ವಿ. ಬಿಳಿಬಿಳಿ ಬೆಕ್ಕು, ಕರಿಕರಿ ಕಾಡಿಗೆ, ಕೆಂಪುಕೆಂಪು ಟಿಕಳಿ, ಹಸರ್‍ಹಸರ್‌ ಬಳಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಪುಟುಪುಟು ಅಂತ ಓಡಾಡಿದ್ದ ಓಡಾಡಿದ್ದು. ಅಯ್ಯೋ ಲೀ.. ನೇಲ್‌ಪಾಲಿಷ್‌ ಹಚ್ಚೋದನ್ನಾ ಮರತ್ವಲ್ಲ.... ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಂಗ, ತಡಿಯಕ್ಕಾ ದೊಡ್ಡವ್ವ ಕೊಡ್ಸಿದ್ದು ಗುಲಾಬಿ ನೇಲ್‌ಪಾಲಿಷ್‌ ತೋಂಬರ್‍ತೀನಿ ಅಂತ ಓಡಿದ್ಲು. ಅಲ್ಯಲ್ಲೇ ಸಂದ್ಯಾಗ ಅಡಿಕ್ಕೊಳ್ಳತಿದ್ದ ಮರೀನ್ನಾ ಹಿಡ್ಕೊಂಬಂದು ಕುರ್ಚೀ ಮ್ಯಾಲೆ ಕೂತು, ಅದರ ಕಾಲು ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಹಗೂರ್‍ಕ್‌ ಪ್ರೆಸ್‌ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಂಗ ಸಣ್ಣೂ ಸಣ್ಣೂ ಬಿಳಿಎಳ್ಳಿನ ಸೈಝಿನ ಉಗುರು ಹೊರಗ ಬಂದ್ವು. ತಂಗಿ ಬ್ರಷ್‌ನಿಂದ ಪಟಕ್‌ ಅಂತ ನೇಲ್‌ಪಾಲಿಷ್‌ ಹಚ್ಚಲಿಕ್ಕೆ ನೋಡ್ತಿದ್ಲು. ಆದ್ರ ಪಾಪ ಅದು ತಡ್ಕೋಂಡು ತಡ್ಕೋಂಡು ಒಮ್ಮೆ ಜೋರಾಗಿ ಚೂರ್‍ಕೊಂಡ್‌ಬಿಡ್ತು. ಅದನ್ನ ಎತ್ತಿ ಒಗದಾಕಿನ ಹಿತ್ತಲಕ್ಕ ಓಡಿ, ನೀರ ಹಚ್ಚಿ ತೊಳ್ಕೊಂಬಂದೆ. ಯಾಕಂದ್ರ ಈ ಸಲ ಅಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದು ಬಿಳಿಗೆರಿಯಲ್ಲ. ಎರಡು ಸೆಂಟಿಮೀಟರಿನಷ್ಟು ಕೆಂಪಗೆರಿ! ಉರಿ ಅಂದ್ರ ಉರಿ. 

ಲೀ ಹೋಗು, ನೇಲ್‌ಕಟರ್‌ ತುಗೊಂಬಾ ಅಂದೆ. ಯಾಕಕ್ಕಾ ಅಂದ್ಲು. ಉಗುರು ಕಟ್‌ ಮಾಡೋಣ ಅಂದೆ. ಹಾಂ! ಹೌದು. ಆಗ ನಮಗವು ಚೂರಾಂಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಮರಿಗೋಳಿಗೂ ಉಗುರು ಕಟ್‌ ಮಾಡಿಬಿಡೂಣು ಅಂದ್ಲು.  ಸರಿ ಅಂತ ಉಗುರು ಕಟಿಂಗ್‌ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರು. ಕೈಮ್ಯಾಲಿನ ಕೆಂಪಗೆರಿ ಬಗಬಗಾ ಅಂತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಹಗೂರ್‍ಕ ಮರಿ ಕಾಲು ಹಿಚುಕೂದು. ಪಟ್‌ ಅಂತ ಉಗುರು ಕಟ್‌ ಮಾಡೋದು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಮರಿ ಕಣ್ಣಿಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ಕಿವಿ ನಿಗರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡಿಸ್ಕೊಳ್ಳಾಕ್‌ ನೋಡ್ತಿತ್ತು. ಹಿಂಗ ಎರಡು ಬೆಕ್ಕಿಗೆ ಉಗುರು ಕಟ್‌ ಮಾಡಿದ್ದಾಯ್ತು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಂಗಳದಿಂದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಹೆಜ್ಜಿ ಸಪ್ಪಳ ಕೇಳಿಸ್ತು. ತಂಗಿ ನಾನು ಹಿತ್ತಲಕ್ಕ ಓಡಿಹೋಗ್‌ಬಿಟ್ವಿ. ವಾಪಸ್‌ ಬಂದಾಗ ಬೆಳ್ಳಾನ ಬಿಳಿ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿ ಕರಿ ಮಕಾ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಮಿಹಿಯಾಂವ್‌, ಮಿಹಿಯಾಂವ್‌ ಅಂತ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಮುಂದ ಒಂದಸಮಾ ಗಂಟಲಾ ಹರ್‍ಕೋತ್, ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್‌ ಹೇಳ್ಕೋತ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದರ ಬೆಕ್ಕವ್ವ ಬಂದು ಅದರ ಕಣ್ಣು, ತಲಿ ನೆಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕ ಅದು ಹಂಗ್ ಕಾಣಾತಿತ್ತು. ಹೆಂಗಂದ್ರ ಸಣ್ಣ ರಾಕ್ಷಸನ ಹಂಗ! ಪಿಳಿಪಿಳಿ ಕಣ್ಣು, ಕರಿಕರಿ ಮಕಾ...

ಅಪ್ಪಾಜಿ ಅದನ್ನ ನೋಡಿದಾವ್ರ, ಏನ್‌ ಶ್ರೀ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅಂತ ಜೋರ್‌ ಮಾಡಿದ್ರು. ನಾನು ತಂಗಿ ಗದಗದಗದಗದಾ...  ಏನಿಲ್ರಿ ಅಪ್ಜಿ, ಅವು ಚೂರ್‍ಕೊಂಡ್ತಾವಲ್ಲಾ, ಅದಕ್ಕ ಉಗುರು ಕಟ್‌ಮಾಡಿದೆ ಅಷ್ಟ. ಬೇರೆ ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ರಿ ಅಂದೆ. ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಿಟ್‌ ಬಂತು ಅಪ್ಪಾಜಿಗೆ. ಬಾ ಇಲ್ಲೇ ಬಾ... ಬಾ ಅಂತ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಿದ್ರು. ಬಿಡ್ರಿ ಅಪ್ಜಿ, ನಾ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾಡೂದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಳೋದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ತಂಗಿ ಪಿಳಿಪಿಳಿ ಕಣ್‌ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ನನ್ನಾ ನೋಡ್ತಿದ್ಲು. ಅಪ್ಪಾಜಿ ದರದರ ಎಳ್ಕೊಂಡಾವ್ರ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಆ ಮರಿಗೋಳ್ನ ಮುಟ್ಟಿದಿ ಅಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಬೆರಳ್‌ ಕತ್ತರಿಸ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರು. "ಯಾಕ್ರಿ"? ಅಂದೆ. "ಯಾಕಾ, ಯಾಕಂತ ಬ್ಯಾರೆ ಕೇಳ್ತಿ? ನೀ ಹೆಂಗ್‌ ಊಟಾ ಮಾಡ್ತೀ ನೋಡಬೇಕು ಅದಕ್ಕ" ಅಂದ್ರು. ಸ್ಪೂನ್‌ನಿಂದ! ಅಂತ ಮನಸಲ್ಲಿ ಅನ್ಕೊಂಡೆ, ಆದ್ರೆ ಬಾಯಿಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟ. ಕಣ್ಣುತುಂಬಾ ನೀರು ತುಂಬ್ಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಬಿಡ್ರಿ ಅಪ್ಜಿ ಅಂತ ಕಿರುಚಿದೆ. ಕೈಬಿಟ್ಟು, ಇನ್ನೊಂದ್ಸಲ ಇಂಥಾದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಕೈಬೆರಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಟ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಜೋರ್‍ ಮಾಡಿದ್ರು. 

ಕೈಕಾಲು ಮುಖ ತೊಳ್ಕೊಂಡು, ಸಿಟ್‌ನಿಂದ ದೇವರಗೂಡ್‌ ಹತ್ರ ಹೋದೆ. ದೀಪಾ ಈಸಲ ಜೋರಾಗಿ ಉರೀತಿದ್ದಹಂಗ ಕಾಣ್ತು. ಯಾಕೋ ಸಮಾಧಾನ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಗಂಟಲು ಉಬ್ಬಿಬಂದಿತ್ತು. ಅಪ್ಪಾಜಿ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದದ್ದು ಸಿಟ್ಟುಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು! ಬಿಕ್ಕೋತ ಬಿಕ್ಕೋತ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಕುರ್ಚಿ ಹತ್ರ ಹೋದೆ. ಚಕ್ಕಳ್‌ಮಕ್ಕಳ್‌ ಹಾಕ್ಕೋಂಡು, ತೊಡೆಮೇಲೆ ದಿಂಬು ಇಟ್ಕೊಂಡು ಕೂತೆ. ಕಣ್ಣು ತಿಕ್ಕೋತ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಪುಸ್ತಕದಾಗಿನ ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಾಣದಷ್ಟು ಕಣ್ಣು ತುಂಬ್ಕೊಂಡಿದ್ವು. ಆಗ ಇನ್ನೊಂದು ಮರಿ ಬಂದು ಮಿಹಿಹಿಹಿಹಿಯಾಂವ್‌ ಅಂತ ಮಕಾ ಎತ್ತಿತು. ಐ... ಅಂತ ಎತ್ಕೋಳ್ಳಾಕ್ ನೋಡಿದೆ. ಅಪ್ಪಾಜಿ ಅಲ್ಲೇ ಆಕಡಿಂದ್‌ ಈಕಡೆ ಈಕಡಿಂದ್‌ ಆಕಡೆ ಅಡ್ಡಾಡ್ಕೋತ ಇದ್ರು. ಸುಮ್ಮನ ಮೂಗು, ಮಕಾ ವರಿಸ್ಕೋತ ಕೂತೆ. ಅಪ್ಪಾಜಿ ಆ ಕಡೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಪಟ್ನ್‌ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿ ಎತ್ಕೊಂಡು ತೊಡಿಯೊಳಗ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಅದರ ಮೇಲೆ ದಿಂಬು, ದಿಂಬಿನ ಮ್ಯಾಲೆ ಪುಸ್ತಕ, ಪುಸ್ತಕದ ಸಾಲಿನ್‌ ಮ್ಯಾಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಕೊಂಡು ಓದೂ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮಾಡಕ್‌ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಮರಿ ಗುಳುಗುಳು ಮಾಡ್ಕೋತ ಬೆಚ್ಚಗ ಮಲ್ಕೊಂಬಿಡ್ತು.

ಅಪ್ಪಾಜಿ ಹತ್ರ ಬಂದು, "ತಂಗಿ, ನೋಡು ನೀ ಊಟಾ ಮಾಡಬೇಕಂದ್ರ ಬೆರಳು ಬೇಕೋ ಹೌದಿಲ್ಲೋ?” ಅಂದ್ರು. ಹೂಂ ಅಂತ ಗಲ್ಲ ಉಬ್ಸಿದೆ. "ಹಂಗನ... ಬೆಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗೋಳು ಬ್ಯಾಟಿ ಆಡಾಕ್‌ ಉಗುರು ಅಂದ್ರ ಪಂಜರಾ ಬೇಕು" ಅಂದ್ರು. ಓಹ್‌ ಹೌದಲ್ಲಾ ಅಂತ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. "ಆದ್ರ ಮರಿ ಇನ್ನೂ ಸಣ್ನೂ ಅದಾವು. ಅವಿನ್ನೂ ಬರೇ ಹಾಲು ಕುಡೀತಾವು. ಅವಿನ್ನೂ ಜೊಂಡಿಗ್ಯಾ, ಇಲಿ ತಿನ್ನೂದು ಭಾಳ ದೂರ ಅಲ್ಲೇನ್ರಿ ಅಪ್ಜಿ?" ಅಂದೆ. "ಇರಬಹುದು. ಆದ್ರ ಈಗಾಗಲೇ ಅವು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹುಳುಹುಪ್ಪಡಿ ತಿನ್ನೋದಕ್ಕ ಟ್ರೈ ಮಾಡ್ತಿರ್‍ತಾವು. ತನ್ನಿಂದ್‌ ತಾನ ಊಟ ಮಾಡಾಕ್‌ ಕಲೀತಿರ್‍ತಾವು. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಾಡದಾ" ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಯಾವುದೋ ಬುಕ್‌ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಆ ಕಡೆ ಹೋದ್ರು. 

ನಾ ತಲೆದಿಂಬು ಎತ್ತಿದೆ. ಅದು ಮುದ್ದಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗ ಮಲ್ಕೊಂಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ತಂಗಿ ಹೊರಗಿಂದ ಓಡಿಬಂದು, ಅಕ್ಕಾ, ಮೂರ ಬೆಕ್ಕು ಕಾಣಾತಾವು. ಆಗ್ಲೇ ಬಾವ್ಗಾ ಬಂದು, ಮರಿ ಬಾಯಾಗ್‌ ಹಿಡ್ಕೋಂಡ್‌ ಹೋತು ಅಂತ ಅಳುಮುಖ ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಷ್ತೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಅವ್ವ, "ನಿನ್ನೆ ಹೇಳಿದ ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್‌ ಬಾಯಿಪಾಠ ಮಾಡೀದೇನ? " ಅಂದ್ಲು. ನಾ ಹೂಂ... ಅಂತ ಹೇಳಿ ತೋರಸಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡದ ಹಂಗ ಆಡಾಕ್‌ ಹೋಗಿದ್ದ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಅಂಗಳದೊಳಗ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಕಡಬು ಕೊಡ್ತಿದ್ರು. ಹಿತ್ತಲ್‌ ಕಡೀಂದ ಬಾವ್ಗಾ ಆವಾಝ್‌ ಕೇಳಾತಿತ್ತು. ಗುರ್‌ಗುರ್‌ ಬುರ್‌ಬುರ್‌... ಕರುಳು ಚುಳ್ ಅಂತಿತ್ತು. ಕಿಡಕಿಯೊಳಗ ನೋಡಬೇಕು ಅಂದ್ರ ಕರ್‍ನ್‌ ಕತ್ಲು. ಬ್ಯಾಟರಿ ತಗೊಂಡು ನೋಡಬೇಕು, ಅಂದ್ರ ಕುಂತ್‌ ಜಾಗಾ ಬಿಟ್ಟು ಏಳೂಹಂಗಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪಾಜೀಈಈಈಈಈ! 

(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...)

2 comments:

sunaath said...

ಶ್ರೀದೇವಿ,
ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಸವಿನೆನಪುಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ,ಪರಿಸರದೊಡನೆ ನೀವು ಸಮರಸವಾದ ಬಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಖುಶಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಬಾಲ್ಯ ಈಗಿನ ‘ನಾಗರಿಕ’ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ!

ಆಲಾಪಿನಿ said...

ಹೂಂ. ಹೌದು ಅಂಕಲ್‌. ನಿಜ...