Wednesday, January 30, 2013

ಯಾರದು ರಾತ್ರಿ ಬಂದು ಗಲ್ಲಾ ನೆಕ್ಕಿದ್ದು?


ಓಟ 5

ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡವಾಡಕ್ಕ, ಸೌದತ್ತಿ ಕಡೀಂದ ಒಂದ್ ಹಾದಿ. ಇನ್ನೊಂದು ಬೆಳಗಾವಿ ಕಡೀಂದ್‌. ಮತ್ತ... ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಧಾರವಾಡ ಕಡೀಂದ ಇನ್ನೊಂದು. ಒಟ್ಟು ಮೂರ್‌ಕಡೆಯಿಂದ ದಾರಿ ಇದ್ವು ನಮ್‌ ಊರಿಗೆ. ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಹೋಗಾಕ ಬಸ್‌ ಹತ್ತಬೇಕಂದ್ರ ದಿಡ್ಡಿ ಅಗಸಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಸೌದತ್ತಿಗೆ ಹೋಗಾಕ ನಡಕಿನ ಅಗಸಿಗೆ, ಮತ್ತ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಧಾರವಾಡದಿಂದ ಹೋಗಾಕ ಕೊಪ್ಪ ಅಗಸಿಗೆ. ಅಂದಹಂಗ ನಮ್ಮ ಊರ ಆಳಿದಾವ್ರು ರಟ್ಟ ರಾಜರು. ನಮ್ಮೂರಿಂದ ಎಂಟು ಕಿ.ಮೀ ದೂರದೊಳಗ ಇರೂ ಬೆಳವಡೀನ್ನ ಮಲ್ಲಮ್ಮ ಆಳ್ತಿದ್ಲಂತ. ಹಂಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದ ರಾಯಣ್ಣನ ಸಂಗೊಳ್ಳಿ, ಚೆನ್ನಮ್ಮನ್ನ ಕಿತ್ತೂರು. ಹಂಗ ಚೂರು ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ಸುತ್ತಾಕ್ಕೊಂಡ್‌ ಹೋದ್ರ ಹಿರೇಬಾಗೇವಾಡಿ, ಹಾಲಗಾ, ಹಿಂಡಲಗಾ ಜೈಲ್‌ ಬೆಳಗಾವಿ!

ನಮ್ಮೂರ ದಿಬ್ಬದ ಮ್ಯಾಲ ಕಿಲ್ಲಾ ಇತ್ತು. ಆದ್ರ ಕಿಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ ದಿಬ್ಬ ಹೆಂಗಾತು ಅಂತ ಯಾರರ ಅರೇದಾವ್ರ ಕೇಳಿದ್ರ, ಬಾಯ್‌ಮುಚ್ಕೋಂಡ್‌ ನಮ್‌ ಊರಾಗಿನ ಮನಿ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಬೇಕಾದಂಥ ಸಂದರ್ಭ ನಿರ್ಮಾಣಾಗಿತ್ತು. ಕಿಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ ಸಪಾಟ ದಿಬ್ಬ ಆಗಾಕ ಕಾರಣ ನಮ್‌ ಊರಿನ ಮಂದೀನ. ಮನಿ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಾಕ ಮತ್ತ ಕಟ್ಟಾಕ ಅಂತ ಹೇಳಿ, ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಚಕ್ಕಡಿ ಹೂಡ್ಕೊಂಡ, ಕಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು ಎಲ್ಲಾ ಹೇರ್‍ಕೊಂಡು ಬಂದ್‌ಬಿಡ್ತಿದ್ರು. ಒಟ್ಟಿನ್ಯಾಗ ಕಿಲ್ಲಾದ ಮಹಾದ್ವಾರ ಅಂತ ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳಾಕ ಮಾತ ಕಳ್ಕೊಂಡ ನಿಂತ ಮುರುಕು ಕಮಾನಷ್ಟ ಸಾಕ್ಷಿ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಅದೂ ಈಗ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ತೋಪು ಹಾರ್‍ಸೋ ದಿಬ್ಬ ಒಂದು ಛುಲೋತ್ನಂಗ ಉಳ್ಕೊಂಡಿತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರ ಆ ದಿಬ್ಬದ ಬುಡಕ್ಕ ಕರೆಮ್ಮಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಡಿ ಇತ್ತು. ಅಕಿ ಭಾಳ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್‌ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕ, ಮಂದಿ ಹೆದರಿ, ಮಣ್ಣ ಕದ್ದರ ಏಳಿಗಿ ಆಗೂದಿಲ್ಲಂತ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನ ಬಿಟ್‌ಬಿಟ್ಟಿದ್ರು. ಆದರ ಬರ್‍ತ ಬರ್‍ತ... ಅದು ನಮ್‌ ಅಜ್ಜಾನ ಕಾಲಕ್ಕಳ. ಈಗೇನ್‌ ಮಾಡ್ತಾಳ ಕರೆವ್ವಾ. ಕೊಡಾಕೀ ಅಕಿನ, ಇಸ್ಕೊಳಾಕಿ ಅಕಿನ. ನೋಡೂಣಳ ಏನರ ಆದಾಗ್‌... ಅಂತ ಊರಿನ, ಆಜೂಬಾಜೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಹುರಿಮೀಸೆ ಹುಡುಗ್ರು ರಾತ್‌ರಾತ್ರಿ ಚಕ್ಕಡಿ ಹೂಡ್ಕೊಂಡ್‌ ಮಣ್ಣ ತುಂಬ್ಕೊಂಬರಾಕ್‌ ಹೋಗೂದಕ್ಕ ಚಾಲೂ ಮಾಡಿಬಿಟ್ರು. ಯಾರು ಹೇಳಾವ್ರಿಲ್ಲಾ ಕೇಳಾವ್ರಿಲ್ಲ. ದಿಬ್ಬಾನೂ ಅರ್ಧ ತಿಂದ ಕಪ್‌ ಕೇಕಿನ ಹಂಗ ಸುಮ್ಮನ ನಿಂತ್‌ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ಈ ಕಿಲ್ಲಾ ದಿಬ್ಬದ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಹೆಂಗಂದ್ರ, ನಾ ಆಗಾಗ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋ ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೆ. ಹೈಸ್ಕೂಲು ಕಿಲ್ಲಾಕ ಅಂಟ್ಕೋಂಡ್‌ ಇತ್ತು. ಸಂಜೀಮುಂದ ಸಾಲಿ ಬಿಟ್ಟಮ್ಯಾಲ ಅಪ್ಪಾಜಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹುಡುಗೋರ ಜೊತಿ ವ್ಹಾಲಿಬಾಲ್‌ ಆಡ್ತಿದ್ರು. ತಂಗಿ, ತಮ್ಮಾನ್‌ ಕರ್‍ಕೊಂಡು ನಾನೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೆ. ಅಪ್ಪಾಜಿದು ಆಡೂದು ಮುಗಿಯೂ ತನಕ ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾಸ್‌ರೂಮಿನ ಕಡೆ ಆಟಾ ಆಡ್ಕೊಂಡ್ ಇರ್‍ತಿದ್ವಿ. ಒಮ್ಮೆ ಏನಾತಂದ್ರ, ತಮ್ಮಾ, ತಂಗಿ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬ್ಯಾಸರಾಗಾಕ್ಹತ್ತು. ಒಬ್ಬಕೆ ಏನ್‌ ಆಟಾ ಆಡೂದಪಾ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಕ್ಲಾಸ್‌ರೂಮಿನ ಗ್ವಾಡಿ ಅಪ್ಕೊಂಡು, ಎರಡೂ ಕೈಯಿಂದ ಗ್ವಾಡಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್‌ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ಕೋತ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಸಂಜಿ ಐದಾಗಿದ್ರೂ ಝಳ ಹಂಗ ಇತ್ತಲ್ಲಾ... ಆ ಗ್ವಾಡಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕ ಗಲ್ಲಾ ಹಚ್ಚಿದಕೂಡ್ಲೇ ತಂಪು... ಒಂಥರಾ ಹಿತಾ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ತು. ಆಗ ಒನ್ನೇತ್ತಾ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೆ. (ನಮ್ಮನಿ ಗ್ವಾಡಿಗೆ ಅಂಟ್‌ಕೊಂಡಿದ್ದ ಗಣಪತಿ ಗುಡಿಯೊಳಗ ಆಗಷ್ಟ ಸಂಗೀತ ಕ್ಲಾಸಿಗೂ ನಂಗ್‌ ಹಚ್ಚಿದ್ರು. ಹಿಂಗಾಗಿ ನಿಂತಲ್ಲಿ ಕುಂತಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದ್ದ ಹಾಡಿದ್ದು.)

ಅಲ್ಲೂ ಸಾರೆಗಮ ಶುರುವಾಗೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದ ಪೋಸಿಷನ್‌ನ್ಯಾಗ ಒಂದ ಕಿಡಕಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಿಡಕಿ ಬರೂತನಕ ಸಾಆಆಆಆ... ಅಂತ ಗ್ವಾಡಿಗೆ ಗಲ್ಲ ಹಚ್ಚಿ ನಡ್ಕೋತ ಹೊಂಟೆ. ಇನ್ನೊಂದ್‌ ಕಿಡಿಕಿ ಬರೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರೆ..... ಮತ್ತೊಂದ್‌ ಕಿಡಕಿ ಬರೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಗ.... ಒಂದೊಂದ್‌ ಸ್ವರಕ್ಕ ಒಂದೊಂದ್‌ ಕಿಡಕಿ. ಕಿಡಿಕಿಗೋಳು ಮುಗದ ಕೂಡ್ಲೇ ಮತ್ತ ಹೊಳ್ಲಿ ಅವರೋಹ ಸಾ.... ನಿ... ದ... ಪ...ಮ... ಗ... ರೆ... ಸಾ... ಹಿಂಗ ಎರಡು-ಮೂರು ಆವರ್ತನ ಗ್ವಾಡಿಗೆ ಗಲ್ಲ ಹಚ್ಕೋಂಡನ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾತು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಮನೀಗೆ ಹೋಗೂಣು ನಡಿ ಅಂದ್ರು. ಹೂಂ ಅಂತ ಮನೀಗೆ ಬಂದು, ಕೈಕಾಲು ಮುಖ ತೊಳ್ಕೊಂಡು, ಹಾರ್ಮೋನಿಯಂ‌ ಜೊತಿ ರಿಯಾಝ್‌ ಮಾಡಿ, ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲ್ಕೋಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ. ಸಣ್ಣಗ ಗಲ್ಲಾಪೂರ್ತಿ ಚುರುಚುರುಚುರುಚುರು. ಯಾಕೋ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗ್ತಿದ್ದ ಹಂಗ ಅಳು ಬಂದ್‌ಬಿಡ್ತು.

ಕಣ್ಣೀರು ನೋಡಿ, ಏನಾತು ಅಂದ್ಲು ಅವ್ವ. ಯಾಕೋ ಗಲ್ಲಾ ಉರ್‍ಯಾಕತ್ತಾವ ಅಂದೆ. ಹತ್ರ ಬಂದು ನೋಡಿ, ಏನಾ ತಂಗಿ... ಹಿಂಗ್ಯಾಕ ಕೆಂಪ್‌ ಆಗ್ಯಾವು? ಹರಬುರಕ್‌ ಆಗ್ಯಾವಲ್ಲ. ಏನರ ಕಡೀತೇನ ಮತ್ತಾ? ಅಂದ್ಲು. ಹೌದ...? ಅಂತ ಬಡಕ್ನ್‌ ಚಾದರ್‌ ತಗದಾಕಿನ ಎದ್ದು ಕನ್ನಡಿ ಹತ್ರ ಓಡಿದೆ. ಎರಡೂ ಗಲ್ಲ ಪಿಂಕ್‌ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ವು. ಐ ಪಿಂಕ್‌! ಅಂತ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕೆ. ಆದ್ರ ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ ನಗಾಕ್‌ ಗಲ್ಲಾ ಬಗಾಬಗಾ. ಏನ್‌ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿ, ಏನ್ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿ? ಅಂತ ಒಂದ ಸಮನ ಅವ್ವ ಶುರು ಮಾಡೇಬಿಟ್ಲು. ಏನಿಲ್ಲ ಏನಿಲ್ಲ ಅಂತ ನಾ. ಮತ್ಯಾಕ್‌ ಹಿಂಗಾದ್ವು ಅಂತ ಅಕಿ. ಅಕಿ ಆವಾಝ್‌ ಹೆಚ್ಚಾಗಾಕ್‌ ಶುರು ಆತು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದ್‌ ಕೂಡ್ಲೇ,,, ಹೈಸ್ಕೂಲು, ಗ್ವಾಡಿ, ಕಿಡಕಿ, ಸಾರೆಗಮ ಕತಿ ಹೇಳಿದೆ. ಒಮ್ಗಿಲೆ ಸಿಟ್‌ ಕಡಿಮಿ ಆಗಿ ಪಕ್‌ ಅಂತ ನಕ್‌ಬಿಟ್ಲು. ಅಲ್ಲಾ... ನಿನಗೆನ್‌ ಆಗ ನೋವೂ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲೇನ? ಅದ್ಹೆಂಗ್‌ ಗಲ್ಲದ್ಲೇ ಗ್ವಾಡಿ ಸವರೀದಿ ನೀ? ಖಬರ್‌ಗೇಡಿ ತಂದ್‌... ಅಂತ ನಕ್ಕೋತ, ಹಾಲಿನ ಕೆನಿ ತಂದು ಗಲ್ಲಕ್ಕ ಸವರಿಬಿಟ್ಲು. ಹೆಂಗೋ ಹೆಂಗೋ ಬಾಳೊತ್ತಿನಮ್ಯಾಲ ನಿದ್ದಿ ಬಂತು.

ನಡೂರಾತ್ರ್‍ಯಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂಗ ನನ್‌ ಗಲ್ಲಾ ಯಾರೋ ಸವರಾತಾರಲ್ಲಾ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಪರಪರ ಅಂತ ನನಗಷ್ಟ ಕೇಳೂಹಂಗ ಸಣ್ಣ ಸೌಂಡ್‌ ಬ್ಯಾರೆ. ಎಲ್ಲೋ ಕನಸಿನ್ಯಾಗಿರಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡು ಆ ಕಡೆ ತಿರಗಿ ಮಲಗಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಮ್ಯಾಲ ಮತ್ತ ಪರಾಪರಾ ಗಲ್ಲಾ ಸವರೂಣಕಿ ಚಾಲೂ. ಆಗ ಹಗರ್‍ಕ್‌ ಕಣ್ಣಬಿಟ್ಟೆ. ನೊಡ್ತೀನಿ. ಬೆಳ್ಲಾನ್‌ಬೆಳ್ಳಗ ಇದ್ದ ತಿಂಗಳ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿ ನನ್ನ ಗಲ್ಲಾ ನೆಕ್ಕೋತ ನಿಂತ್‌ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು! ಅಯ್ಯೋಓಓಓಓ ಛೀ.. ಹೋಗ್ಲೇ ಅತ್ತ ಮಂಗ್ಯಾ ಒಯ್ದೊಂದ್‌.. ಅಂತ ಝಾಡ್ತಾ ಝಾಡಿಸಿ ಒಗದ್‌ದ್ದ ತಡಾ.. ಕೊಂಯ್‌ ಅಂತ ಒದರಿದ್ದಾನ ಮತ್ತ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟಿ ಮ್ಯಾಲ ಬಂದು ಮಲ್ಕೊಂಬಿಡ್ತು. ಝೀರೋ ಬಲ್ಬಿನ ಬೆಳಕಿನ್ಯಾಗ ಆ ಮರೀನ್ನ ನೋಡಿದ್ದ ತಡ, ಪುಟುಪುಟು ಓಡ್ಕೋತ ಇನ್ನೊಂದ್‌ ಮರೀನೂ ಬಂದು ನನ್ನ ಕಾಲಸಂದ್ಯಾಗ ಕುರುಕುರು ಮಾಡ್ಕೋತ ಮುದ್ಯಾಗಿ ಮಲ್ಕೊಂಬಿಡ್ತು.

ಬೆಳಗಾತು. ಅವ್ವ ಅಡಗಿ ಮಾಡ್ಕೋತ, ತಂಗಿ, ಇವತ್ತ ಗುರುವಾರ ಅಂದ್ಲು. ಬಚ್ಚಲ ಕಟ್ಟಿಮ್ಯಾಲ ಕಣ್‌ಮುಚ್ಕೊಂಡ್‌, ಬಾಯಾಗ್‌ ಬ್ರಷ್‌ ಆಡಿಸ್ಕೋತ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಹೂಂ...ಹೂಂ... ಅಂತ ತಲಿ ಆಡಿಸಿದೆ. ಸಂಜೀಕ ಸಾಲಿ ಬಿಟ್ಟ ಬಂದಮ್ಯಾಲೆ ಸಂತೀಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂದ್ಲು. ಥೂ... ಅಂತ ಬಾಯಾಗಿಂದ್‌ ಉಗುಳಿದಾಕ್ಯನ. ಹೂಂ ಗೊತ್ತಳವಾ. ಸಂತಿ ಅನ್ನೂದು ನಂಗೇನ್‌ ಮರ್‍ಯಾಂಗಿಲ್‌ ತುಗೋ ಅಂತ ಬಾಯಿ ತಕ್ಕೊಂಡು ಬಂದೆ. ಹೂಂ... ಹಾರ್ಮೋನಿಯಂ ತುಗೋ ಶ್ರೀ... ಅಂತ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಆರ್ಡರ್‌ ಮಾಡಿದ್ರು. ಆತಳ್ರಿ. ನಂಗೇನ್‌ ಅಷ್ಟೂ ಗೊತ್ತಾಗೂದಿಲ್ಲೇನ್‌ ಅಂತ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗ ಅನ್ಕೊಂಡು, ರಿಯಾಝ್‌ಗೆ ಕೂತೆ. ಸ್ನಾನಾ ಮುಗಿಸಿ ಬರೋಷ್ಟತ್ತಿಗೆ ಅವ್ವ ಚಪಾತಿ ಪಲ್ಯ ಮಾಡಿಟ್ಟು, ಸಾಲಿಗೆ ಹೋದ್ಲು.

ಅಪ್ಜಿ, ನನ್‌ ಸ್ನಾನಾ ಆತ್ರಿ ಅಂತಿದ್ಹಂಗ... ಎಡಗೈನ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿಗೆ ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಎರಡು ಸೆಂಟಿಮೀಟರಿನಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಉಗುರಿನ ಮೇಲೆ (ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಕಣ್ಣು ಟಚಪ್‌ ಮಾಡಲು) ಕಲರ್‌ ಮಿಕ್ಸಿಂಗ್‌ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಲುತ್ತ, ಹಾಂ.. ಬಂದ್ನ್ಯವಾ... ಅಂದ್ರು. ಜಲ್ದೀ ಬರ್‍ರಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಪೇಟಿಕೋಟ್‌ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಗದಗದ ನಡಕ್ಕೋತ, ಅವರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಜೋತ್‌ ಬೀಳಾಕ್‌ ನೋಡ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದನಿಮಿಷ... ಹತ್ರ ಬರಬ್ಯಾಡಾ ಇರು. ಈ ಚೂರು ಟಚ್‌ಅಪ್‌ ಮುಗಿಸಿ ಬರ್‍ತೀನಿ ಅಂತ ಅನ್ಕೋತ, ಬೋರ್ಡ್‌ ಮೇಲಿದ್ದ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್‌ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಷ್‌ ಆಡಿಸ್ತಿದ್ರು. (ತೀರಿ ಹೋದ ನಮ್ಮ ಊರ ಹಿರಿಯರ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಎನ್‌ಲಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿ, ಪೇಂಟ್‌ ಮಾಡಿ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಫ್ರೇಮ್‌ ಹಾಕಿ ಕೊಡುವ ಹವ್ಯಾಸ ಅಪ್ಪಾಜಿಯದ್ದಾಗಿತ್ತು)

ಯೂನಿಫಾರ್ಮ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ್‌ ಬಂದು, ಕಾಟ್‌ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ನಿಲ್ಲೂದ ತಡಾ, ಅಪ್ಪಾಜಿ ಪೇಂಟು ಬ್ರಷ್‌ ಬಿಟ್ಟು, ಕೈಗೆ ಬಾಚಣಿಕೆ ತಗೊಳಾವ್ರು. (ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರೇ ಕಟ್‌ ಮಾಡುವ ನನ್ನ ಕೂದಲು, ಸಾಲಿ ಮುಗಿಯೂತನ ಎಂದೂ ಭುಜ ಬಿಟ್ಟು ಇಳೀಲೇ ಇಲ್ಲ.) ಆಮ್ಯಾಲ ಎಡಗಡೆ ಬೈತಲಿ ತಗದು, ಮುಖಕ್ಕ ಪೌಡರ್‌ ಹಚ್ಚಿ ಇನ್ನೇನ್‌ ಹುಬ್ಬಿನ ನಡಕ್‌ ಕುಂಕುಮದ ಚಿಕ್ಕಿ ಇಡಬೇಕು, ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಜಗಳ ಶುರು. ನಟ್ಟನಡಕ್‌ ಹಚ್ರೀ ಅಪ್ಜಿ, ಸಣ್ಣದ ಹಚ್ರೀ ಅಪ್ಜಿ ಅಂತ. ಆತು. ಮಾತಾಡಬೇಡ. ಮಾತಾಡಿದ್ರ ಚಿಕ್ಕಿ ಆಕಡೆ ಈಕಡೆ ಆಗ್ತೇತಿ ನೋಡು... ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಚುಕ್ಕಿ ಇಡ್ತಿದ್ರು. ಆಮ್ಯಾಲ ಸಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿ ತುಗೊಂಡು, ಮೂರ್‌ನಾಲ್ಕ ಸಲ ಆ ಕಡೆ ಹೊಳ್ಳಿ, ಈ ಕಡೆ ಹೊಳ್ಳಿ,, ಅದು ಹುಬ್ಬಿನ ನಟ್ಟನಡಕ್ ಐತೋ ಇಲ್ಲೋ ಅಂತ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಅಡಗಿ ಮನೀಗೆ ಬರೂ ಹೊತ್ತಿಗೆ... ಬಟ್ಲಲ್ಲಿ ಚಪಾತಿ ಸಕ್ಕರೆ, ಹಾಲು ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಕೊಡ್ತಿದ್ರು ಅಪ್ಪಾಜಿ, ಆಮ್ಯಾಲೆ ತಂಗಿ ತಮ್ಮನ ಚಾಕರಿಗೆ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೋತಿದ್ರು. ನಾ ಸಾಲಿಗೆ ಹೋಗ್ಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. ತಮ್ಮ ತಂಗಿ ಸಣ್ಣೂ ಇದ್ವು. ಅವು ಆಡ್ಕೋತ ಮನಿಯೊಳಗ ಇರ್‍ತಿದ್ವು. ಅಪ್ಪಾಜಿ ಸಾಲಿ ಹನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅವ್ವ ಬೆಳಗಿನ ಸಾಲಿ ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಮನೀಗೆ ಬಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಅಡಗಿ ಶುರು ಮಾಡ್ತಿದ್ಲು.

ಹಾಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸಾಲಿ ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಮನೀಗ್‌ ಬರ್‍ತಿದ್ದ ಹಂಗ ಅವ್ವ ಎದುರಿಗಿನ ಮನಿ ಬಸಂತಿಗೆ ಕರ್‍ಕೊಂಬಾ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ಲು. ಅಕಿ ನನಗಿಂತ ಎರಡು ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡಾಕಿ. ಕೈಯೊಳಗ ಒಂದು ಸಣ್ಣದು, ಒಂದು ದೊಡ್ಡದು ಕೈಚೀಲ ಕೊಟ್ಟು, ಸಂತ್ಯಾಗಿಂದ ಏನೇನ್‌ ಕಾಯಿಪಲ್ಯೆ ತರಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಲಿಸ್ಟ್‌ ಮತ್ತು ಹದಿನೈದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಚಿಲ್ರೆನ್ನಾ ಒಂದು ಕರ್ಚೀಫಿನೊಳಗ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡ್ತಿದ್ಲು. ನನಗೋ ಸಂತೀಗ್‌ ಹೋಗಾಕಂದ್ರ ಖುಷಿನೋ ಖುಷಿ. ಕೈಯ್ಯಾಗ ರೊಕ್ಕದ ಗಂಟ್‌ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್‌, ಸಣ್ಣ ಚೀಲಾ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್‌, ಬಸಂತಿ ಕೈ ಹಿಡ್ಕೊಂಡ್‌ ಕುಣಕೋತ ಪ್ಯಾಟಿ ದಾರಿ ಹಿಡಿದುಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. ಹಣಮಪ್ಪನ ಗುಡಿಯಿಂದಾನ ಸಂತಿ ಚಾಲೂ ಆಗೂದು.

ಎಡಕ್ಕ ಕಾಳಿನ ಸಂತಿ. ಬಲಕ್ಕ ಹೋದ್ರ ಕಾಯಿಪಲ್ಲೆ ಸಂತಿ. ಚೀಟಿ ತಗಿಯೂದು, ಕಾಯಿಪಲ್ಲೆ ತುಗೊಳೂದು. ಬೇ... ಎರಡು ರೂಪಾಯಿ ಮಾಡಬೇ ಅನ್ನೂದು. ತೊಟ್ಟು ನೋಡಿ ಬದನೆಕಾಯಿ ತಗೊಬೇಕು, ಬೆಂಡ್‌ ಇರೂ ಮೂಲಂಗಿ ತಗೊಬಾರದು, ನೆಟ್ಟನ್‌ ಹೀರಿಕಾಯ ತಗೊಬೇಕು. ಗಣಿ ಬಂದ ಉಳ್ಳಾಗಡ್ಡಿ ತಗೋಬಾರ್‍ದು ಹಿಂಗ ಅವ್ವ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಸ್ಕೋತ, ಕಾಯಿಪಲ್ಯೆ ರಾಶಿ ಮುಂದ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಆರಿಸ್ಕೋತ ಕೂತ್‌ಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಸಂತಿ. ಕಾಯಿಪಲ್ಯೆದಾಕಿ, ತಂಗಿ ನೀ ತುಗೋತೀಯೋ ಇಲ್ಲೋ, ಬಡಾನ ಆರಿಸ್ಕೋಂಡ್‌ ಏಳತ್ತ ಮ್ಯಾಲ ಅನ್ನಾಕಿ. ನಂಗ್‌ ಎಂಥಾದ್‌ ಬೇಕ ಅಂಥಾದ್‌ ಆರಿಸ್ಕೋತೇನಿ ನೀ ಸುಮ್ನಿರು. ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಬೇಕಾದಂಥಾದ್ ಆರಿಸ್ಕೊಂಡ್‌ ಕರ್ಚೀಫು ಬಿಚ್ಚತಿದ್ದೆ. ಬಸಂತಿ ಕಿವಿ ಹತ್ರ ಮಕಾ ತಂದು, ಅವ್ವಿ ತುಟ್ಟಿ ಆತು. ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡಂತ ಹೇಳೂಣು ಅಂತಿದ್ಲು. ಮದ್ಲ್‌ ಕಾಯಿಪಲ್ಯೆ ತಗೊಂಡು, ಆಮೇಲೆ ಚೌಕಾಶಿಗೆ ನಿಲ್ಲೂದು ನಾವು!. ಬೇ ಎಂಟಾಣೆ ಕಡಿಮಿ ಮಾಡ ಏನಾಗಾಂಗಿಲ್ಲ. ದೀಡ್‌ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡ್ತೀನ್‌ ನೋಡ ಅಂತಿದ್ದೆ. ಆಗೂದಿಲ್ಲಂದ್ರ ಆಗೂದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಯಿಪಲ್ಯೆದಾಕಿ ಗೋಣ ಅಳಗ್ಯಾಡಿಸಿ ಬಿಡಾಕಿ. ಸರಿಬಿಡು ಹಂಗಾದ್ರ ನಂಗ್‌ ನಿನ್ನ ಕಾಯಿಪಲ್ಯೇನ ಬೇಡ ಗೀಯಪಲ್ಯೇನೂ ಬೇಡಾ ಅಂತ ಚೀಲಾ ಮುಂದ ಹಿಡೀತಿದ್ದೆ. ಅಯ್ಯ ನಮ್ಮವ್ವಾ... ಹಿಂಗಂದ್ರ ಹೆಂಗ. ಆತ್‌ ತುಗೊ, ನಂಗೂ ಬ್ಯಾಡಾ ನಿಂಗೂ ಬ್ಯಾಡಾ.. ನಾಲ್ಕಣಿ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ. ನಿನ್ನಿಂದನ ಬೋಣಗಿ ಆಗ್ಲಿ. ನಿನ್ನಿಂದ ನನ್ನ ಉಡ್ಯಾಗ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಓಡಾಡ್ಲಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ಲು.

ಒಂದ್‌ ಕಾಯಿಪಲ್ಯೆ ತುಗೊಂಡ್‌ ಕೂಡ್ಲೇ ಚೀಟಿ ಬಿಚ್ಚೂದು, ಮತ್ತೇನ್‌ ಬೇಕ ಅಂತ ನೋಡೂದು. ಹಿಂಗ ಸಂತಿ ಮಾಡ್ಕೋತ ಹುಣಶಿ ಕಟ್ಟಿ ಹತ್ರ ಬರ್‍ತಿದ್ವ್ಯಾ... ಅಲ್ಲಿ ಹುಣಶೀಕಟ್ಟಿಮ್ಯಾಲ ಮಲೀಕ್‌ ಕಾಣಾಂವಾ. ಹಾಂ ಮಲೀಕ್‌! ಯಾಕ ನಂಗಿಷ್ಟಾ ಆಗ್ತಿದ್ದ, ಅವ ಯಾರು, ಏನು? ಅಂತ ಮುಂದಿನ ಓಟದಾಗ ಹೇಳ್ತೀನಿ.

No comments: