Tuesday, October 22, 2013

ನಮಗೂ ಕ್ರಷ್‌ ಜೆಲಸ್‌ ಎಲ್ಲಾ ಇರುತ್ತೆ...

ಭಾಗ 3

ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಂದು ಹೋದ ಮನೆ ಇದೇನಾ? ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಂಡು ನೋಡಬೇಕು ಎನ್ನಿಸಿತು, ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೊಸ್ತಿಲೊಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾಮೆನ್‌ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ. ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಲೋಡ್‌, ದಿಂಬಿಗೊರಗಿ ಕೆಲಮಂದಿ ಮೀಟಿಂಗ್‌ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಎಡಗಡೆ ಡೈನಿಂಗ್ ಹಾಲ್‌. ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸೀರೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು, ಹಣೆತುಂಬ ಕುಂಕುಮ, ಮೂಗುತಿ ಮತ್ತು ಗಾಜಿನ ಬಳೆ, ಲಿಪ್‌ಸ್ಟಿಕ್ಕು, ಐಲೈನರ್‍ರು, ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಘಲಘಲದೊಂದಿಗೆ ವೈಯ್ಯಾರದಿಂದ ಅಡುಗೆ ಬಡಿಸುವ ಕೆಲವರು, ಎದೆಯಿಂದಿಳಿಯುವ ದುಪಟ್ಟಾ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಮೀಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಟೀ ಕಾಫಿ ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಬಿಝಿ. ಹಾಗೇ ಚೂರು ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ರೂಮು. ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ಅಂಟಿಸಿದ್ದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು, ಫೋಟೋಗಳನ್ನು, ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಇದೊಂದು ಮಿನಿ ಲೈಬ್ರರಿ, ಮಾಹಿತಿ ದಾಖಲಿಸುವ ಕೋಣೆ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಜನ ದಪ್ಪ ದಪ್ಪ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಬಹಳ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಅವರವರದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ.

ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೆಲ ಮಂಗಳಮುಖಿಯರು ಊಟಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಬೇಡವೆಂದಾಗ ಕಾಫಿ, ಟೀ, ಜ್ಯೂಸ್‌, ನೀರು ಎಂದರು. ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಬೇಗ ಬೈಟ್‌ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಮಹಡಿ ಮೇಲೆ ಹೋದೆವು. ನಮಗೆ ಮಂಗಳಮುಖಿಯರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬೈಟ್‌ ಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದವ ಮೀನ ಕಣ್ಣಿನ, ಕೆನೆಬಣ್ಣದ, ಶೇಡೆಡ್‌ ಕೂದಲಿನ ಸುಮಾರು ಹದಿನೆಂಟರ ಹುಡುಗ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ (ಹುಟ್ಟಾ ಹುಡುಗಿಯಾದರೂ ಹುಡುಗನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಮತ್ತು ಹುಡುಗನೆಂದೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ). ತೋಳೇರಿಸುತ್ತ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿ ಬಂದ. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಹುಡುಗಿಯರು ಬಂದರು. ಅವರ್‍ಯಾರು ಅಂದೆ. ಒಬ್ಬಳು ನನ್ನ ಗರ್ಲ್‌ಫ್ರೆಂಡ್‌ ಎಂದ. ಓಹ್‌ ಹೌದಾ! ನೀನಿಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದೀಯಾ. ಹುಡುಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ನಕ್ಕೆ. ಇಲ್ಲ ನೀವು ನನಗೆ ಹುಡುಗನೆಂದೇ ಕರೆಯಬೇಕು ಅಂದ. ಯಾಕೆ ಅಂದೆ? ನೀವು ಹಾಗೆ ಕರೆದರೆ ನನಗೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾಲರ್‌ ಅನ್ನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿಂತ. ಆಯ್ತು... ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಊರು, ಬಾಲ್ಯ, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ನೀವೀಗ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಹೇಳಿ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಕೇಳಿ ಲೋಗೋ ಹಿಡಿದೆ. ನನ್ನಮ್ಮ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಹಿಜಡಾ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಹುಡುಗಿಯಾಗಿಯೇ ಆದರೂ ಕ್ರಮೇಣ ನನಗೆ ಹುಡುಗನಂತೆ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನಿಸತೊಡಗಿತು. ಒನ್ನಿಮಿಷ, ನೀವೇನೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಗರೇಟ್‌ ಹೊತ್ತಿಸಬಹುದೇ? ಎಂದ. ಓಹ್‌ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಎಂದು ಕೋನಕೋನದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿದೆವು. ಸ್ಟೈಲ್‌ ಆಗಿ ಸಿಗರೇಟ್‌ ಸೇದುತ್ತ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪೋಸ್‌ ಕೊಡತೊಡಗಿದ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ.

ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿ... ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹೇಗೆ ಕಿತ್ತಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹುಡುಗಿಯರ ಕಡೆ ಕೈ ತೋರಿಸಿದ. ಯಾಕೆ ಏನು ಅಂದೆ. ಈ ಕಡೆ ಹಳದಿ ಕಲರ್‌ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳಲ್ಲ ಆಕೆ ನನ್ನ ಎಕ್ಸ್‌ ಗರ್ಲ್‌ಫ್ರೆಂಡ್‌. ನನ್ನ ಈಗಿನ ಗರ್ಲ್‌‌ಫ್ರೆಂಡ್‌ ಕಂಡ್ರೆ ಆಕೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಜೆಲಸ್‌ ಅಂದ. ಅರೆ ನಿಮಗೂ ಗರ್ಲ್‌ಫ್ರೆಂಡ್‌, ಕ್ರಷ್‌, ಲವ್‌, ಜೆಲಸ್‌ ಎಲ್ಲಾ ಇರುತ್ತಾ ಅಂದೆ. ಯಾಕೆ ಮೇಡಮ್‌? ನಾವೂ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲವಾ? ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವ, ಆಸೆ, ಕಾಮನೆಗಳೂ ನಮಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಸಿಗರೇಟ್‌ ಎಳೆದಾಗ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿದವು. ಗುಳಿಕೆನ್ನೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗುಳಿ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಹೂಂ... ಇದೊಂದು ಸಪ್ರೇಟ್‌ ಸ್ಟೋರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದುಕೊಂಡು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆ ಹಾಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ, ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಏನು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರಿ ಅಲ್ವಾ? ಎಂದು ತುದಿಬೆರಳಿಗೆ ಬಂದ ಸಿಗರೇಟ್‌ ಅನ್ನು ಕಾಲಲ್ಲಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿ, ಮಿಂಟ್‌ನ ರ್‍ಯಾಪರ್‌ ಬಿಚ್ಚಿ ಬಾಯೊಳಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ. ಹಾಂ ಹೌದು... ಎಂದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಕೆಟಗರಿಗಳಿವೆ. ಹಿಜ್ರಾ, ಲೆಸ್ಬಿಯನ್‌, ಗೇ, ಕೋತಿ, ಪಂತಿ, ಡಬಲ್‌ ಡಕ್ಕರ್‌ .... ಹೀಗೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಸಾವಿರಾರುಗಟ್ಟಲೆ ಸದಸ್ಯರು ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಲಾಯರ್‌, ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್‌ ಎಂಜಿನಿಯರ್‌, ಡಾಕ್ಟರ್‌ ಹೀಗೆ ಹೈ ಪ್ರೊಫೈಲ್‌ನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಆಟೋ, ಲಾರಿ ಡ್ರೈವರ್‌, ಕೂಲಿ ಮತ್ತು ಸೆಕ್ಸ್‌ ವರ್ಕ್ ಮಾಡುತ್ತ ಹೊಟ್ಟೆಹೊರೆಯುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಪಬ್ಲಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಂಥವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನಾಗಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಎಂದ.

ಅದ್ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತೀರಿ, ಅಷ್ಟೊಂದು ಪಕ್ಕಾ? ಎಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಆಕಾಶ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತ, ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಮೇಡಮ್‌ ಹಂಗೆಲ್ಲ ಹೇಳಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಎಂದು ಸೈಡುಗಣ್ಣು ಮಾಡಿ ನಕ್ಕ. ಹೇ ಹೇಳಿ ಪರ್‍ವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂದೆ. ಸರಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಆಫ್‌ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂದ. ಸರಿ ಎಂದು ಕ್ಯಾಮರಾಮನ್‌ಗೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದೆ. ಏನಿಲ್ಲ. ಈಗ ಬಸ್‌ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ, ಥಿಯೇಟರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಮಾರ್ಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪಬ್ಲಿಕ್‌ ಜಾಗಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ನಿಲ್ತೀವಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರೋವ್ರನ್ನ ಗಮನಿಸ್ತೀವಿ. ಅವರ ಹಾವಭಾವ, ನಡೆವಳಿಕೆ ನೋಡಿ ನಮಗೆ ಖಾತ್ರಿ ಅನ್ನಿಸಿದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಅವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸೋದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸ್ತೀವಿ. ಆದರೂ ಇದೆಲ್ಲ ರಿಸ್ಕ್‌ ಅಲ್ವಾ? ಅಂದೆ. ಹೌದು. ಒಂದೊಂದ್‌ಸಲ ವಾರಗಟ್ಲೇ ಆದ್ರೂ ಒಬ್ರೂ ಸಿಗಲ್ಲ. ಭಾಳಾ ಕಷ್ಟದ್‌ ಕೆಲ್ಸಾ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆಯಂತೂ ಪಬ್ಲಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಟ್ಟಾಡಿಸ್ಕೊಂಡು ಹೊಡೆದದ್ದೂ ಇದೆ... ಎಂದು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗತೊಡಗಿದ. ಅರೆ ಯಾಕೆ ಎಂದೆ. ಇನ್ನೇನ್‌ ಮತ್ತೆ... ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಎಕ್ಸ್‌ಪೀರಿಯನ್ಸ್‌ ಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ನಮ್ಮಹಂಗೆ ಆಡ್ತಾರೆ ಅಂದ್ಬಿಟ್ಟು ಮಾತಾಡ್ಸೋಕ್‌ ಹೋಗಿ ಸರೀ ಒದೆಗಳ್ನೂ ತಿಂದಿದ್ದೀವಿ ಅಂದ. ಏನ್‌ ಮಾಡೋದು ಮೇಡಮ್‌. ನಮಗೆ ಯಾರ ಕೆಲಸ ಕೊಡ್ತಾರೆ? ನಮ್ಮಂಥವರನ್ನ ಸಮಾಜ ಬೇರೆ ಥರಾನೇ ನೋಡುತ್ತೆ. ನಮಗಿರೋ ಕಷ್ಟ ಒಂದೆರಡಲ್ಲ. ಮಾಡಕ್ಕೆ ಒಂದ್‌ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಅತಂತ್ರಾನೇ. ನಮಗೆ ಯಾರು ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡ್ತಾರೆ? ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಆಗಿರಲ್ಲ ಮನೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ,ಆಗ್ಲೇ ಯಾರೋ ರೌಡಿಗಳೋ, ಪಬ್ಲಿಕ್ಕೋ ಜಗಳಾ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ರಕ್ತ ಬರೋ ಹಾಗೆ ಬಡಿದು ಹೊಡಿದು ಓಡಿಸಿಬಿಡ್ತಾರೆ. ಆಗ ಮತ್ತೆ ಬೇರೆ ಮನೆ ನೋಡು. ಅಲ್ಲೂ ಹೊಡಿಸ್ಕೊ ಬಡಿಸ್ಕೊ... ಇವೆಲ್ಲಾ ನಮಗೆ ಕಾಮನ್‌. ಇನ್ನು ಪರ್ಸನಲ್‌ ವಿಷಯ. ನಿಮಗಷ್ಟೇ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಈ ತಿಂಗಳ-ತಿಂಗಳ ಗೋಳು ಬೇರೆ. ಕಿತ್ತೊಗೆದುಬಿಡೋಣ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಗಂಡಸು ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರೂ... ಅದು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ರೇಷನ್‌ (ಲಿಂಗಪರಿವರ್ತನೆ) ಮಾಡಿಸ್ಕೊಬೇಕು ಅಂತಂದ್ರೆ ಹತ್ತತ್ರ ಅರ್ಧ ಲಕ್ಷ ಬೇಕು. ಡೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಎಲ್ಲಿಂದ್‌ ತರೋಣ ಹೇಳಿ... ಎಂದು ನಿಂತಲ್ಲೇ ತಲೆಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ಒಮ್ಮೆ ಬೂಟುಗಾಲಿನಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ನೆಲವನ್ನು ಒದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬಂದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ನಿಂತ.

ನಾನು ಕ್ಯಾಮೆರಾಮನ್‌ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವ ಕಿವಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಇಯರ್ಫೋ‌ನ್‌ ತೆಗೆದ. ಛೆ, ನಮಗೆ ಬಂದ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೇ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು ಹತಾಶೆಗೊಳಗಾಗ್ತಿರ್‍ತೀವಿ. ನೋಡಿ ಹೇಗೆಲ್ಲಾ ಇದೆ ಜಗತ್ತು. ಇದುವರೆಗೂ ಹಿಜ್ರಾ, ಲೆಸ್ಬಿಯನ್‌, ಗೇಗಳ ಶಬ್ದ ಬಿಟ್ರೆ ಬೇರೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ. ಉಫ್‌... ಇವರದೊಂಥರಾ ನಿತ್ಯದ ಗೋಳಲ್ವಾ ಎಂದು ಕ್ಯಾಮರಾಮನ್‌ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅಂದೆ. ಹೂಂ ಎಂದು ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದ. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಟ್ರೈಪೋಡ್‌ಗೆ ನೇತಾಕಿದ್ದ ಇಯರ್‍ಫೋನ್‌ನಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅರೆ ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯ ಶರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮೈಕ್‌ ಹಾಗೇ ಇದೆ. ಹಾಗಾದ್ರೆ, ಅವನು ಪರ್ಸನಲ್‌ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ಕ್ಯಾಮರಾಮನ್‌ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಕ್ಯಾಮರಾಮನ್‌ನ ನೋಡಿದೆ. ಆಗ ಅವನು ಬೇಕಂತಲೇ ದೃಷ್ಟಿ ತಪ್ಪಿಸಿ ಬೇರೆಡೆ ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಬೆನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. 

ಕ್ರಿಸ್ಟಿ ಸ್ನೇಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಸ್‌ ಬಂದ. ಥ್ಯಾಂಕ್‌ ಯೂ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ. ಹಿಜ್ರಾ ಸ್ಟೋರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬೈಟ್‌ ಕೊಡಲು ಯಾರನ್ನೋ ಕಳಿಸುತ್ತೀನಿ ಎಂದಿದ್ದರು. ಈಗಾಗಲೇ ಲೇಟ್‌ ಆಗಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಫಾಲೋಅಪ್‌ ಮಾಡ್ತೀರಾ ಅಂದೆ. ಓಹ್‌ ಅವಶ್ಯ ಎಂದು ಹಿಂದಿ ಹಾಡೊಂದನ್ನು ಗುನಗುನಿಸುತ್ತ ಪುಟಪುಟನೆ ಮೆಟ್ಟಿಲಿಳಿದು ಹೋದ ಅವ. ಮತ್ತೆ ಈ ಕಡೆ ತಿರುಗೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಸಿಗರೇಟ್‌ಗೆ ಕಡ್ಡಿ ಗೀರುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಯಾಮರಾಮನ್‌.

(ಭಾಗ 4 ರಲ್ಲಿ... "ಹೇನು ಮತ್ತು ಪಿಟಿಸಿ")


3 comments:

ಚಿನ್ಮಯ ಭಟ್ said...

ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ...
ಅಕ್ಷರ ಸ್ವಲ್ಪ ದಪ್ಪಗೆ/ದೊಡ್ಡಗಿದ್ದರೆ ಓದಲೂ ಇನ್ನೂ ಸಹಕಾರಿ..
ವಂದನೆಗಳು :)

sunaath said...

ಇವರು ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಿಗಳು. ಇವರ ಬಗೆಗೆ ಕನಿಕರವಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಅದರ ಬದಲಾಗಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರವು ಇವರಿಗೆ ಸಹಾಯಧನ ಕೊಟ್ಟು ಇವರ ಬಣವನ್ನು ಬೆಳೆಯಿಸುವ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.(ಎಲ್ಲಾ ವೋಟಿಗಾಗಿ!)

ಆಲಾಪಿನಿ said...

@ ಚಿನ್ಮಯ ಭಟ್ ಸರಿ :)

@ ಸುನಾಥ್ ಅಂಕಲ್‌, ಆ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ನಾನು ಬೇಕೆಂತಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲು ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ’ಅನುಭವ ವರದಿ’ ಅಷ್ಟೇ ಇದು.